بر خاک بخواب نازنين،تختي نيست. آواره شدن ,حکايت سختي نيست. از پاکي اشکهاي خود فهميدم . لبخند هميشه راضه خوشالی نیست ):



خواهم مُرد
بی تو يک روز در اين فاصله ها خواهم مُرد
مثل يه بيت ته قافيه ها خواهم مُرد
تو که رفتی همه ثانيه ها سايه شدند
سايه در سايه آن ثانيه ها خواهم مُرد
شعله ها بی تو ز بی رنگی دريا گفتند
موج در موج در اين خاطره ها خواهم مُرد
گم شدم در قدم دوری چشمان بهار
بی تو يه روز در اين فاصله ها خواهم مُرد











به پابان رساندم نامه ي زندگانيم ....................کاش بدي شريک شادمانيم