روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟
من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند.براي بار دوم که از آنجا گذر کرد
زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟
من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتراست
براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم
انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد
اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم
پشت پلکام عکس عشق تو رو من نقاشی کردم تا بهت بگم چقدر دوستت دارم
عکس عشقت از سحر تا وقت خواب همراه منه تا بهت بگم چقدر دوستت دارم
عکس عشقت وقت خوابم همش همراه منه تا بهت بگم چقدر دوستت دارم
خنده هایی که در چهره منه خنده عشق تو مهربون تا بهت بگم چقدر دوستت دارم
توی وقت تنهایی وقتی که یاد تو می افتم همه چی یادم میره تا بهت بگم چقدر دوستت دارم
همه عمرم و زندگیمو تقدیمت میکنم تا بهت بگم چقدر دوستت دارم
داری بدون من میری٬ می خندی وقت رفتنت
می خندی التماس من٬ نوازشه روی تنت
می خندی اشکای منو رو صورتم جا می زاری
تو غربت نبودنت دستامو تنها می زاری
تو هم به غربتم بخند که تو نخندیده بودی
حالا تو هم ندیده باش که اشکمو دیده بودی
تو هم بخند که خنده هات، مرهم زخمای منه
اگرچه می خندی به من،برو که وقت رفتنه
برو گلم پیشم نمون! به فکر مرگ من نباش!
تو آسمون من نشو ولی یه جا ستاره باش!
همیشه تو خیال ِ من، من و تو مال هم بودیم
تو قصه می خواستی، ببین، من و تو هم قصه شدیم
تو هم برو که رفتنت، خیلی به قصه مون میاد
برو گلم ولی بدون: دوست دارم خیلی زیاد...
و گفت: چند تا؟
دستام رو بالا آوردم و تمام انگشتهاي دستمو نشونش دادم
اما اون به کف دستام نگاه مي کرد که خالي بود
به سوگ ِ من نشسته اى ولي نمرده ام هنوز
بدان ديار گمشده تو را نيرده ام هنوز
اگر نبود ترس ِ تو از اين مسير ِ بی بلد
خراب ِ تن نمی شدی چه از ازل چه تا ابد
خاکم نکنید بزارید اونم برسه
بزارید اونو ببینم وقتی به حرفم میرسه
خاکم نکنید هنوز عشقم وندیدم
این همه اماده شدم یه کفن دورم کشیدم
تابوت منو بزارید اونم بگیره
حس کنم عاشقمه وقتی که گریش میگیره
اشکای اونو کی به جای من کنه پاک
خداحافظ عشقم که منو بردن زیر خاک
خاکم نکنید بزارید اونم ببینه
پیکر آشفته من بی رمق روی زمینه
خاکم نکنید بهش بگید حالا که مردم
تو این جشن خشک و خالی اونو به خدا سپردم
بعد رفتن من دو سه روز تنهاش نزارید
روی سنگ قبرم آینه شمعدون بزارید
میبینی چی شد عشقت
عاشقت مرد
