.

یک دیوار سنگی

tarkan-keyvan — Fri, 05 Dec 2008 10:14:18 GMT

دلت تنگ است ميدانم ، قلبت شكسته است مي دانم ، زندگي

برايت عذاب است ميدانم ، دوري برايت سخت است ميدانم … اما

براي چند لحظه آرام بگير عزيزم …

گريه نكن كه اشكهايت حال و هواي مرا نيز باراني مي كند ، گريه

نكن كه چشمهاي من نيز به گريه خواهند افتاد … آرام باش عزيزم ،

دواي درد تو گريه نيست!

بيا و درد دلت را به من بگو تا آرام بگيري ، با گريه خودت را آرام نكن...!

با تنهايي باش اما اشك نريز ، درد دلت را به تنهايي بگو زماني كه

تنهايي!

گريه نكن كه اشكهايت مرا نا آرام ميكند .! گريه نكن چون گريه تو را

به فراسوي دلتنگي ها ميكشاند ! گريه نكن كه چشمهايم طاقت اين

را ندارند كه آن اشكهاي پر از مهرت را بر روي گونه هاي نازنينت

ببينند ، و دستهايم طاقت اين را ندارند كه اشكهاي چشمهايت را از

گونه هايت پاك كنند .! گريه نكن كه من نيز مانند تو آشفته مي شوم!

گريه نكن ، چون دوست ندارم آن چشمهاي زيبايت را خيس ببينم!

حيف آن چشمهاي زيبا و پر از عشقت نيست كه از اشك ريختن

خيس و خسته شود؟

اي عزيزم ، اي زندگي ام ، اي عشقم ، اگر من تمام وجودت مي

باشم ،اگر مرا دوست ميداري و عاشق مني ، تنها يك چيز از تو

ميخواهم كه دوست دارم به آن عمل كني و آن اين است كه ديگر

نبينم چشمهايت خيس و گريان باشند! زندگي ارزش اين همه اشك

ريختن را ندارد ، آن اشكهاي پر از مهرت را درون چشمهاي زيبايت

نگه دار ، بگذار اين اشكها در چشمانت آرام بگيرند … عزيزم گريه نكن

چون من از گريه هايت به گريه خواهم افتاد ! وقتي اشكهايت را

ميبينم غم و غصه به سراغم مي آيد!

وقتي اشكهايت را ميبينم حال و هواي غريبي به سراغم مي آيد !

وقتي اشكهايت را ميبينم ، از زندگي ام خسته مي شوم! وقتي

اشك ميريزي دنيا نيز ماتم ميگيرد ، پرندگان آوازي نميخوانند ، بغض

آسمان گرفته مي شود ، هوا ابري مي شود و پرستوهاي عاشق

خسته از پرواز !

گريه نكن عزيزم… آرام باش عزيزم، بگذار اين اشكهاي گذشته را از

گونه هاي نازنينت پاك كنم ، دستهايت رادر دستان من بگذار عزيزم،

سرت را بر روي شانه هايم بگذار عزيزم و درد و دلهايت را در گوشم

زمزمه كن عزيزم … من مي شنوم بگو درد دلت را عزيزم!

با گريه خودت را خالي نكن عزيزم چون بغض گلويم را مي گيرد ، با

گفتن درددلت به من خودت را خالي كن تا دل من نيز خالي شود!

ميدانم وقتي اين متن مرا ميخواني اشك از چشمانت سرازير مي

شود آري پس براي آخرين بار نيز گريه كن چون اين درد دلي بود كه

من نيز با چشمان خيس نوشتم ....

در یک دیوار سنگی
In the a stone wall
دوتا پنجره اسیرن
There are two captive windows
دوتا خسته ، دوتا تنها
Two tired , two lonely
دیوار از سنگ سیاهه
The wall is made from black stone
سنگ سرد و سخت خارا
Cold and hard granite stone
زیر سنگینی دیوار
because of wall’s weight
همه عشق من و تو
all love between me and you
قصه هست قصه ی دیوار
is a story , story of wall
همیشه فاصله بوده
there is always distance
بین دستهای من و تو
between my hands and yours
با همین تلخی گذشته
and with this pain
شب و روزای من و تو
all our days and nights expired
راه دوری بین ما نیست
there is no far distance between us (we are close)
اما باز اینم زیاده
but this small distance still is very much
تنها پیوند من و تو
the only link(relationship) between us is
دست مهربان باده
The winds kind hand
ما باید اسیر بمانیم
We should stay captive
زنده هستیم تا اسیریم
(Because) we are captive to be alive
کاشکی این دیوار خراب شود
I wish this wall be destroyed
من و تو باهم بمیریم
And we (Me and you) die together
در یک دنیای دیگر
And in the other world
دستهای هم دگرا بگیریم
(we)Take our hands
شاید اونجا در دلها درد بیزاری نباشه
perhaps there is no disgust pain in the hearts
میان پنجره هایش دیگه دیواری نباشه
and their windows don’t be captive in the wall

1000 مرتبه، 900 جمله عاشقانه را در 800 جاي مختلف به 700 زبان، پيش 600 نفر تکرار کردم. 500 نفر، 400 بار آنرا به 300 زبان در 200 برگ ترجمه کردند. آنرا 100 بار براي تو در 90 روز، روزي 80 دقيقه خواندم. 70 جمله را نو 60 بار در 50 روز، روزي 40 بار براي خودت تکرار کردي. 30 بار آنرا آموختي و پس از 20 ساعت، 10 بار از تو 9 سوال کردم. 8 مرتبه به 7 سوال آن 6 بار در فاصله 5 دقيقه جواب دادي. 4 مرتبه تو را در 3 جاي مختلف دعوت کردم. 2 ساعت از تو خواهش کردم تا 1 مرتبه گفتي: دوستت دارم.

دختر خوشگل ایرونی

tarkan-keyvan — Mon, 01 Dec 2008 09:14:18 GMT

روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟

من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند.براي بار دوم که از آنجا گذر کرد

زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟

من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتراست

براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم

انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد

اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم

پشت پلکام عکس عشق تو رو من نقاشی کردم تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

عکس عشقت از سحر تا وقت خواب همراه منه تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

عکس عشقت وقت خوابم همش همراه منه تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

خنده هایی که در چهره منه خنده عشق تو مهربون تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

توی وقت تنهایی وقتی که یاد تو می افتم همه چی یادم میره تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

همه عمرم و زندگیمو تقدیمت میکنم تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

داری بدون من میری٬ می خندی وقت رفتنت

می خندی التماس من٬ نوازشه روی تنت

می خندی اشکای منو رو صورتم جا می زاری

تو غربت نبودنت دستامو تنها می زاری

تو هم به غربتم بخند که تو نخندیده بودی

حالا تو هم ندیده باش که اشکمو دیده بودی

تو هم بخند که خنده هات، مرهم زخمای منه

اگرچه می خندی به من،برو که وقت رفتنه

برو گلم پیشم نمون! به فکر مرگ من نباش!

تو آسمون من نشو ولی یه جا ستاره باش!

همیشه تو خیال ِ من، من و تو مال هم بودیم

تو قصه می خواستی، ببین، من و تو هم قصه شدیم

تو هم برو که رفتنت، خیلی به قصه مون میاد

برو گلم ولی بدون: دوست دارم خیلی زیاد...

گفتم دوستت دارم نگاهي به من کرد

و گفت: چند تا؟

دستام رو بالا آوردم و تمام انگشتهاي دستمو نشونش دادم

اما اون به کف دستام نگاه مي کرد که خالي بود

به سوگ ِ من نشسته اى ولي نمرده ام هنوز

بدان ديار گمشده تو را نيرده ام هنوز

اگر نبود ترس ِ تو از اين مسير ِ بی بلد

خراب ِ تن نمی شدی چه از ازل چه تا ابد

خاکم نکنید بزارید اونم برسه

بزارید اونو ببینم وقتی به حرفم میرسه

خاکم نکنید هنوز عشقم وندیدم

این همه اماده شدم یه کفن دورم کشیدم

تابوت منو بزارید اونم بگیره

حس کنم عاشقمه وقتی که گریش میگیره

اشکای اونو کی به جای من کنه پاک

خداحافظ عشقم که منو بردن زیر خاک

خاکم نکنید بزارید اونم ببینه

پیکر آشفته من بی رمق روی زمینه

خاکم نکنید بهش بگید حالا که مردم

تو این جشن خشک و خالی اونو به خدا سپردم

بعد رفتن من دو سه روز تنهاش نزارید

روی سنگ قبرم آینه شمعدون بزارید

میبینی چی شد عشقت

عاشقت مرد

تو تنهایی رسیدم

tarkan-keyvan — Thu, 13 Nov 2008 04:59:18 GMT

بر رفیق بد نعلت

تو تنهایی رسیدم به یه نقطه که نمیدونم چرا این نقطه

اینقدر واسم سنگین و سخت و پر از ترس بود .هیچ وقت تا

حالا نسبت به تو چنین احساسی نداشتم نمیدونم چرا انگار

دارم خودم رو توی وجودت گم میکنم

شاید تا حالا تو چشمام نگاه نکردی و اون یه نقطه رو ندیدی

کاش میتونستی نگام کنی و بفهمی من یه چیزی رو همین

طرفها گم کردم یه چیزی که الان خیلی وقته دیگه دنبالش

نیستم و میدونم شاید یه روزی این شهامت رو پیدا کنم که

فریادش بزنم

میدونی یه چیزی جلوم رو گرفته که بتونم اونو بخوام

ولی حالا تو این روزها گاهی وقتها فکر میکنم خیلی خستم

و خیلی بیشتر از اون روزها دارم به چیزهایی فکر میکنم که

اون روزها فکر میکردم من رو اذیت میکنن

کاشکی میتونستی جلوم بشینی و همینطوری که دارم

مینویسم واست حرف بزنم اونقدر که خودت بفهمی هیچی

بی بهونه نیست

عشق صاف و صادقانه هست ولی..

با من باش فردا را برای با تو بودن میخواهم

حرفای دل

tarkan-keyvan — Fri, 24 Oct 2008 13:34:49 GMT

دربخش نظرات حرفای دلتون روبرام بفرستید تادر این بخش با نام

خودتون به ثبت برسه...

ادامه مطلب وحرفای دلهای شکسته

درد

دردیمی دریا بولوب دریای عمان آغلادی

قبریدن باش قالخیزیپ بیچاره لقمان آغلادی

دردیمی هانچی طبیبه ددیم درمان ایلسین

بیر باخدی منه بیر نسخیه چکدی مطبین باغلادی

روزي که به دنيا آمدم صدايي در گوشم طنين افکند که تا اخر عمر بامن خواهد ماند

tarkan-keyvan — Tue, 14 Oct 2008 15:09:18 GMT

تا حالا به رابطه ي دو تا چشم دقت کردي ؟؟ با هم باز ميشن - با هم بسته ميشن - با هم ميخندن - با هم گريه ميکنن - با هم ميچرخن . جالب اينجاس که هيچکدوم هم اون يکي رو نميبينه . دوستي يعني اين !!!! حالا دقت کردي اين دو تا چشم فقط زماني که يه دختر جلوشون ظاهر ميشه يکيشون بسته ميشه و اون يکي باز ميمونه (چشمک) . نتيجه گيري اخلاقي : دختر حتي بهترين و محکم ترين روابط دوستي رو هم به هم ميزنه

***

شکسپير مي گه : اگر تمام شب براي از دست دادن خورشيد گريه کني لذت ديدن ستاره ها را هم از دست خواهي داد

***

روزي که به دنيا آمدم صدايي در گوشم طنين افکند که تا اخر عمر بامن خواهد ماند! گفتم کيستي؟ گفت : غم . خيال ميکردم غم نام عروسکي است که ميتوان باآن بازي کرد. ولي حالا فهميدم که : خود عروسکي هستم بازيچه ي دست غم

***

شايد يه کسي شبها براي اينکه خوابتو ببينه به خدالتماس ميکنه!!شايد يه کسي به محض ديدن تو دستش يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه!! مطمِئن باش يکي شبها بخاطر تو تو دريايي از اشک ميخوابه!!ولي تو اونو نميبيني؟؟شايدم هيچ وقت نبيني

چقدر دوست داشتم يک نفر از من مي پرسيد چرا نگاهات آن قدر غمگين است؟چرا لبخندهايت آنقدر بي رنگ است؟اما افسوس هيچ کس نبود هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره.آري با تو هستم با تويي که از کنارم گذشتي و حتي يک بارهم نپرسيدي چرا چشم هايت هميشه باراني است؟؟؟..........

tarkan-keyvan — Fri, 26 Sep 2008 09:11:18 GMT

در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمنايي
بود براي با او بودن. و تمنايي
بود براي با او بودن.

از خدا خواستم

من از خدا خواستم،
نغمه هاي عشق مرا به گوشت
برساند تا لبخند مرا
هرگز فراموش نكني و
ببيني كه سايه ام به
دنبالت است تا هرگز
نپنداري تنهايي.
ولي اكنون تو رفته اي ،
من هم خواهم رفت
فرق رفتن تو با من اين
است كه من شاهد رفتن تو هستم

سهراب سپهری

جهنم سرگردان

شب را نوشيده‌ام .
وبر اين شاخه‌هاي شكسته مي‌گريم.
مرا تنها گذار
اي چشم تبدار سرگردان!
مرا با رنج بودن تنها گذار.
مگذار خواب وجودم را پرپر كنم.

..:: چه ساده ساده دل بريدي...چه بي تفاوت دل سپردي! ::..

tarkan-keyvan — Sun, 27 Jul 2008 20:29:18 GMT

دل تو از ما خبر ندارد
شكستن دل هنر ندارد
شب جدايي سحر ندارد
برو كه دل تنگم
برو كه دستم نمك ندارد
محبت تو درك ندارد

سر منزل ما سرك ندارد
برو كه دلتنگم
شب شدو باران شد
ستاره پنهان شد
دلم پريشان شد
به شاخه زردي
آشيانم بود
شكستو ويران شد
بر من جفا كردي
صبر خدا كردم
مرا رها كردي
اين دل تنها را
به دست تو دادم
به زير پا كردي
دل تو از ما خبر ندارد
شكستن دل هنر ندارد
شب جدايي سحر ندارد
برو كه دل تنگم...

جزیره

من همون جزیره بودم ، خاکی و صمیمی و گرم ، واسه عشق بازی موجها ، قامتم یه بستر نرم ...

یه عزیز دردونه بودم ، پیشه چشم خیسه موجها ، یه نگین سبز خالص ، توی انگشتر دریا ...

تا که یک روز تو رسیدی ، توی قلبم پا گذاشتی...!!! غصه های عاشقی رو ، تو وجودم جا گذاشتی...

زیر رگبار نگاهت ، دلم انگار زیرو رو شد ، برای داشتن عشقت ، همه جونم آرزو شد.

تا نفس کشیدی انگار ، نفسم برید تو سینه ، ابر و باد و دریا گفتن ، حس عاشقی همینه.

اومدی تو سرنوشتم ، بی بهونه پا گذاشتی ، اما تا . . .

ادامه این متن زیبا را در بخش ادامه مطلب دنبال کنید

به پابان رساندم نامه ي زندگانيم ....................کاش بدي شريک شادمانيم

tarkan-keyvan — Mon, 16 Jun 2008 09:02:18 GMT

به روزی با نام تو نوشتم زندگی ولی الان مینویسم مرگ

آخه من چه جوری با تو تا کنم یه شب به خوابم میای و میگی که دوستم داری

یه بارم با نگاه های پر حرفت دلمو میلرزونی گاهی هم با لبخند های یواشکیت

با من حرف میزنی ولی........

یه روز میشنوم که دیگه رفتی و ماله یکی دیگه شدی پشتمو خالی نکن

که تویی پناه و پشتم

از اون روزی که رفتی یه روز خوش ندیدم

به جز دستای گرمت پناه و پشت ندیدم

خیلی دوست دارم چه باشی چه نباشی فقط زنده و سلامت باشی

اگر روزی تو را كردم فراموش...بدان شمع وجودم گشته خاموش

نام محبوب مرا بر سر قبرم بنويسيد

تا خلق بداند كه من كشته‌ی آنم

خدا نگهدار عزیزم

به پابان رساندم نامه ي زندگانيم ....................کاش بدي شريک شادمانيم

tarkan-keyvan — Sun, 01 Jun 2008 09:30:18 GMT

نامۀ من باز قدری دیر شد

مدتی این مثنوی تاخير شد

فکر کردی نامه‌ات را باد برد

یا فلانی دوست را از یاد برد

گفته‌ای: «شُل گشته پیچ خنده‌ات

غم شده سنجاق در پرونده‌ات

نیست در مکتوب تو آن لحن شاد

خنده‌هایت را حسابی برده باد

طنز خود را در کجا کردی نهان؟

برکشیدی از چه رو زیپ دهان؟

بسته ای شايد حکايت خانه را

کرده ای گم خنده رندانه را

نامه‌ات خالی‌ست از شادی و شور

پس کجا شد آن نشاط و آن سرور؟»

راست گفتی، شعر من غمگین شده

چهره‌اش هم اندکی پرچین شده

روی دیواری اگر بینند چاک

خنده از روی لبش سازند پاک

روی شاخه گر بخندد یک انار

می‌کُنندش آب‌لمبو با فشار

بخيه کفشم اگر خندان شود

این گرفتاری دو صدچندان شود

گر بخندد لحظه‌ای کبک دری

می‌زنندش تا بیفتد یک‌وری

طنزگویان، خنده‌سازی می‌کنند

دیگران پرونده‌سازی می‌کنند

گر بخندی از ته دل قاه قاه

می‌کشانندت به‌سوی دادگاه

گر بخندی، عامل بیگانه‌ای

چرخ استکبار را دندانه‌ای

گر بخندی لحظه‌ای حتی به خویش

دیگری آن خنده را گیرد به ریش

گویدت: «منظور تو من بوده‌ام

نچه گفتی من خودم فرموده‌ام

گفته‌ای دیوار تا در بشنود

گفته‌ای افسار تا خر بشنود

حرف خود را سخت وارو گفته‌ای

اسب ما را نیز یابو گفته‌ای

گفته‌ای می‌چرخد این چرخ و فلک

بوده منظورت فلانی، ای کلک

غافلند این عده از جادوی طنز

زين سبب رم می کنّند از بوی طنز

پسته زير سنگ خندان می شود

صاحب يک دانه دندان می شود

طنز را علت خود آنان شدند

مایۀ تفریح این و آن شدند

چهره‌هاشان جملگی سرد و عبوس

حرف‌هاشان پوچ و بی‌معنا و لوس

خلق را خواهند گریان روز و شب

خنده را جارو کنند از روی لب

بس که لبريز است از غم جام جم

جام جم را گفت بايد جام غم

تا که پيچ راديو وا می شود

های های گريه پيدا میشود

من بر آنم تا بخندم قاه قاه

قاه قاهم را رسانم تا به ماه

گريه را ريزم درون سطل ماست

خنده بر هر درد بی درمان دواست

. پس تو هم تا می‌توانی خنده کُن

خنده‌هایت را به ریش بنده کُن

دوست دارم ای رفيق مهربان

گل فشاند خنده حتّی در خزان

آرزو دارم لبت خندان شود

کام تو شيرينتر از قندان شود

ما ز تلخی‌های دوران دلخوریم

چای خود را قند پهلو می‌خوریم

باز کرديم از جبين خود چروک

تا که ساز خنده را سازيم کوک

خنده از گردون فراتر می‌زنیم

ساز خود بر سیم آخر می‌زنیم

گر بيايد نامه ای از سوی دوست

ما نمی گنجيم ديگر توی پوست

محو آن اشعار عالی میشويم

واقعا حالی به حالی میشويم

خنده‌ای جانانه از دل می‌کنیم

غصه و اندوه را ول می‌کنیم.

می‌رسانی ای رفیق خوش کلام

چه‌ها را یک به یک از ما سلام

عرض ما تبدیل می‌گردد به طول

می‌کُند خواننده را کم‌کم ملول

نامه‌ام را می‌کُنم این‌جا تمام

بیش از این عرضی ندارم والسلام. . .

توي اين نامه آخر
واسه من نوشته بودي
واسه اين قلب عاشق
تو مثل فرشته بودي
تو نوشتي اگه دوريم
تو دل هم خونه داريم
هر جاي دنيا كه باشيم
عشقو ياد هم مياريم
كار از اين حرفا گذشته
تو ديگه برنميگردي
از همون لحظه بريدي
كه خدا حافظي كردي
تو بگو با چه اميدي
چشم به راه تو بمونم؟
وقتي كه از توي چشمات
ته قصه رو ميخونم
اگه دل بريدي از من
دل من اما باهاته
رفتنت منو سوزونده
نوبت خاطره هاته
ميدونم تموم حرفات
نازه مهربون بهونست
كاش ميديدي كه هميشه
چشم تو چراغ خونست
كاشكي حرفاي تو راست بود
كاشكي رفتنت سراب بود
عمر عشق سر نميومد
تموم قصه يه خواب بود
كار از اين حرفا گذشته ...

ياد باد آنکه ز ما وقت سفر ياد نکرد
به وداعي دل غمديده ما شاد نکرد!

tarkan-keyvan — Wed, 28 May 2008 11:44:18 GMT

به نام او که مرا به اين روز انداخت

www.keyvan-morde.org.ir

محبوبم ...
هيچ تضميني نمي بينم كه بگويم روزي به تو خواهم رسيد
اما به راستي دلم گواهي ميدهد در ياد و خاطرم جاودانه خواهي ماند.

آسمان بی مهتاب

رفتی و ساز خلوت من اضطراب شد
آن چشمه های جاری و زيبا سراب شد

اين خانه، نه بعد از تو زندان خويش را
می خواستم دوباره بسازم ، خراب شد

می خواهد از شب ، اين دل پريشانم
اين آسمان که بعد تو ، بی آفتاب شد

حالا کجا ی وسعت دريا جو يم آن را ...
دل را که پيش برق نگاه توآب شد ؟

زندگی
هر کس را خواندم مرا از ياد برد ، هر کس را جستم مرا گم کرد و هر کس را بخشيدم مرا
شکست ، زندگی همين است، آمدن برای رفتن ، زيستن برای زنده بودن ، گشتن برای نيافتن
، خواستن براي نرسيدن
من اما آمده ام تا بمانم ، زندگی کنم ، شاد باشم و برسم به سپيده دم خوشبختی
آنجا که نور اميد حنجره سازم را نوازش می کند و ياد خدا نگين قلبم می شود .